AFS reis naar cuyabeno

Op donderdag 4 mei vertrokken we richting cuyabeno. Dit is 1 van de 2 door afs georganiseerde reizen. Cuyabeno ligt helemaal aan de andere kant van het land, in de amazone. Wij van Machala moesten dus het langs reizen.
We vertrokken om 8 uur in de morgen, richting Cuenca. Daar pikten we de afs studenten van Cuenca op, en reden verder naar Quito. Daar kwamen we rond 11 uur ‘s avonds toe. Daar kregen we tot 12:30 om iets te eten en dan reden we verder naar Nueva Loja, het laatste stadje voordat we echt in de amazone trokken. Daar aten we ontbijt en reden we nog 2 uur verder naar een ponton vanwaar we met de kano verder gingen.
In de kano was plaats voor 10 personen. We zaten 2 per 2, onze gids zat vooraan, en een chauffeur achteraan. Op elke stoel lag een zwemvest en regenponcho. Tijdens de boottocht zag ik al een stuk van de amazone. Het was echt de die zoals ik me voorstelde. Veel begroeiing, bruin water, tropische dieren, … De gids liet de boot af en toe stopen om speciale dieren te spotten zo zagen we in de heenrit al apen en verschillende vogels. Toen het begon te regenen deden we allemaal onze poncho’s aan, en voeren we rechtstreeks door naar het hotel. Na 2 uur varen kwamen we daar uiteindelijk toe. Ons hotel hete kaaiman lodge. We kwamen daar toe om 2 uur. We waren dus 30 uur onderweg geweest vanaf thuis uit tot aan het hotel. Een stevige reis dus!
Rond 5 uur in de namiddag, stapten we opnieuw in de kano om dieren te gaan spotten, en te gaan zwemmen in het midden van het meer daar. We zagen ook een fantastische zonsondergang.
Na de zonsondergang zagen we al voor het eerst 1 van de meest spectaculaire dingen van onze reis. De gidsen zeiden ons dat ze gehoord hadden dat er een kaaiman gespot was dicht bij een ander hotel. We voeren daar dus naar toe. De plaats was heel dicht bij ons eigen hotel, en maar een paar honderd meter van het meer waar we daarvoor zwommen. De gidsen zeiden ons dat dat geen probleem was.
We begonnen te schijnen met onze zaklampen totdat we opeens 2 rode oogjes boven het wateroppervlak konden spotten. De kaaiman was ongeveer 2 meter lang, en was ongelofelijk dichtbij. Ik wist niet goed of ze nu echt gevaarlijk waren of niet, omdat de gidsen er ongelofelijk rustig bij bleven, en deden als of het een hondje was dat we zagen. Ze gooiden enkele kuikentjes in het water, waarop de kaaiman toe hapte. Daarna legden ze één op een roeispaan, en kwam de kaaiman die opeten, maar trok men de roeispaan omhoog. Zo kwam de kaaiman helemaal uit het water om naar het kuikentje te happen. Echt spectaculair!