AFS reis naar de galapagos eilanden

Dag 1:
De galapagos eilanden, een mythische eilandengroep, die bij Ecuador behoort, ongeveer 1000 kilometer naar het westen van de kust, stond al voor mijn vertrek op mijn verlanglijstje. Samen met de Amazone zijn deze 2 reizen door afs georganiseerd. Ik wou die allebei heel graag mee doen, maar de reisjes zijn niet inbegrepen in het uitwisselingsjaar. In België werkte ik dus om geld te verdienen om de 2 reizen te betalen. Met de nodige financiële steun van ouders, en grootouders is het me dus gelukt!
Op 28 Maart vertrokken we. We gingen in 2 groepen de noordelijke groep, en de zuidelijke groep. Bij het zuiden zijn Guaranda, Cuenca, Guayaquil en natuurlijk mijn stad, Machala. De zuidelijke groep mocht als eerst vertrekken.
Onze vlucht vertrok om 11:05. We sproken af op de luchthaven van Guayaquil om 8:35 in de ochtend. De busrit Guayaquil - Machala duurt 3.5u - 4u. Daarom bleef ik s ’nachts bij Suzan slapen. We namen de bus om 4 uur in de nacht, en stonden dus om 3 uur op.
Eens aangekomen in Guayaquil zagen we de anderen van de andere steden terug. We checkten in, en vlogen zonder problemen naar Baltra, een klein eilandje boven Santa Cruz. Voor we vertrokken moesten we een ‘Transit Control Document’ hebben. Dat kochten we op de luchthaven voor 20 dollar. Dat stelde niets voor, het was gewoon een soort van taks die we moesten betalen. Toen we aankwamen werden al onze bagages gecontroleerd op vreemde voorwerpen, maar ook op andere producten. Men wil de galapagos eilanden houden zoals ze waren, daarom mag je geen organische producten, en andere dingen die het milieu zouden kunnen verstoren meenemen. Een appel zou zo bijvoorbeeld niet toegelaten worden. Daarnaast moet elke toerist 100 dollar betalen gewoon om op het eiland te mogen zijn. Omdat wij niet echt toeristen zijn konden we met een document van school ervoor zorgen dat we maar 25 dollar moesten betalen. Dat is dezelfde prijs als Ecuadorianen. Maar een aantal studenten van Machala, die allemaal op dezelfde school zaten, hadden een document dat maar geldig was tot maart. Zeer stom dus, want de douane wou daar niet op toegeven. Ze leverden hun pasporten in, en zorgden ervoor dat ze de documenten hadden tegen het einde van onze reis. Verder was de luchtvaartmaatschappij Laurens zijn bagage vergeten.
We hadden dus tijd verloren. We moesten nu naar puerta ayora geraken. Daar verbleven we 1 nacht. Om daar te geraken moesten we een busrit hebben van de luchthaven naar een veerboot, en op Santa cruz stond dan een bus op ons te wachten. Maar die bussen kwamen alleen maar als een vlucht geland is. Omdat we tijd waren verloren waren al die bussen al weg, en moesten we wachten op het volgende vliegtuig. Na ongeveer een uur wachten hadden we dan een bus naar de boot, stapten we op de boot, en gingen we verder naar een restaurantje, omdat we allemaal reuzehonger hadden.
Na het restaurant bezoek werd duidelijk dat we niet veel meer zouden kunnen doen op onze eerste dag. De geplande activiteiten: tortuga bay en het Charles Darwin Station, niet meer haalbaar zouden zijn. Ik vond dit ongelofelijk spijtig, want de tortuga bay is echt een zeer bekend strand. Ik wou dat ongelofelijk graag zien, alsook het Charles Darwin Station. Na een beetje aandringen bij de reisleider konden we ervoor zorgen dat we het Charles Darwin Station op de laatste dag nog gingen doen. Toch spijtig.
Na het eten gingen we met de gidsen in het stadje rondlopen. Ze gaven ons uitleg over zeehonden, pelikanen, schildpadden, roggen, haaien,… ’s avonds gingen we dan vroeg slapen omdat de meesten zeer moe waren. Ik ook, want ik had de dag ervoor niet echt veel geslapen.