Naar Guayaquil voor Emelec - New York City

Op Woensdag 8 februari ging ik met mijn 3 broers, en hun papa naar Emelec – New York City. Die match werd gespeeld om het nieuwe stadium van Emelec officieel te openen. Het nieuwe stadium was zeer mooi, maar helemaal niet te vergelijken met de ghelamco arena. Het stadium gaf me een zeer onafgewerkt gevoel. Er zijn bijvoorbeeld geen zitjes. Je zit gewoon op een lange betonnen blok. Daardoor wordt er echt gevochten voor plaatsen.
We vertrokken om kwart na 8 s’ ochtends vanuit Machala. We aten iets in Guayaquil, en rond 2 uur stonden we aan te schuiven om het stadium in te kunnen. De rijen waren ongelofelijk lang. We hebben daar staan wachten tot ongeveer 5 uur. Als je niet zoveel op voorhand komt riskeer je dat je geen plaats hebt, en je de match dus niet kan zien, ook al heb je een ticket. Het is zoveel gemakkelijker om gewoon je eigen zitje te hebben…
Rond 6 uur begon er een soort van show. Er werd wat gezongen en zo. Maar dan rond 7 uur had men het volledige veld bedekt met witte doeken voor een lichtspel op de grond. Dat vond ik niet helemaal geslaagd, omdat je er niet veel van kon zien. Het lichtspel liep wel samen met vuurwerk. Dat vond ik op sommige momenten zeer gevaarlijk, maar ja… Ik ben nog steeds in Ecuador hee…
De supporters begonnen al van rond 6 uur te zingen, maar dat is echt zingen, niet zoals in de ghelamco arena, wat klappen, maar echt volledige teksten en echt springen en doen.
Er was ook heel veel vuurwerk van mensen uit het publiek zelf. Dat bleek echter geen enkel probleem te zijn voor de politie. Dat mocht gewoon…
Om 8 uur begon de match dan. Bij New York spelen Andrea Pirlo en David Villa. Die wou iedereen graag zien voetballen.
Het voetbal zelf was zeer interessant. Emelec was veel beter dan New York, en kon tot 2-0 uitlopen, maar uiteindelijk kwam New York nog onverdiend tot 2-2 gelijk.
De match was rond 10 uur gedaan. Tegen we dan bij onze auto waren, die we in een garage van een vriend geparkeerd hadden, was het al half 12. Daarna reden we 2,5 uur terug naar Machala. Om 2 uur s’ nachts waren we terug thuis. Een dag vullend programma dus, maar een fantastische ervaring!