Naar emelec in Guayaguil

Gisteren ging ik met mijn broer naar de voetbal. Mijn broer is een hevige Emelec supporter. Iedereen supportert hier voor de voetbal. Ofwel ben je voor emelec, de blauwen, ofwel voor Barcelona (een andere dan dat van Spanje..), in het geel. Beide ploegen spelen in Guayaguil. Ik keek hier eindelijk echt naar uit. We gingen naar de wedstrijd Emelec-Barcelona, een echte topper dus!! Ik ging woensdag dus niet naar school. We (ik, Oliver en Anthony, een vriend van de basketbal) vertrokken om 8 uur s’ochtends richting Machala. Daar namen we de bus richting Guayaguil (6 euro). Ik vond dit al wat vreemd, want de match begon maar om 16u. Rond 12 uur kwamen we toe in Guayaquil. Daar namen we de Taxi richten het stadium. Rond 13 uur kwamen we daar aan, en ik had onmiddellijk door waarom we zo vroeg waren. Meterslange rijen om het stadion in te geraken. Er waren ook enorm veel verkopers die water, eten, of andere dingen wouden verkopen. We hadden al tickets, maar toch. De tickets kosten trouwens 10 euro. Het aanschuiven ging redelijk vlot, en dan gingen we naar boven. De tribunes hadden geen vaste plaatsen. Iedereen zat gewoon waar hij wou. Helemaal anders dan in gent. Er waren veel verkopers in het stadium zelf. (Op de foto’s zie je een verkoper die het grote emelec logo op zijn gezicht getatoeëerd heeft. Er stonden ook verschillende overwinningen op, onder andere van het kampioenschap in 2013. Zot! Ik voelde ook dat er echt een spanning hing. Ik moest mijn gsm goed in de gaten houden, en dicht bij mijn broer blijven. Hij had mij ook al gewaarschuwd dat als er een probleem was ik gewoon moest lopen. We waren dus 3 uur te vroeg voor de wedstijd, maar dat was dus echt nodig. Naarmate we meer naar het begin van de wedstrijd kwamen, kwamen er meer en meer mensen toe. De tribunes waren echt over bevolkt. Helemaal niet veilig, maar eigenlijk had ik niet echt veel anders verwacht.. :) Wat ook anders was dan in Gent, was dat er geen uit supporters waren. Iedereen droeg blauw. Maar echt iedereen. In Gent kan je gewoon met je normale kleren naar de voetbal. Hier dus niet. Als we in Gent tegen Standard spelen, mag je gerust een rood T-shirt dragen. Hier helemaal niet. Er werd duidelijk gezocht naar infiltranten. Zowel door de politie, die heel heel heel duidelijk aanwezig was, als door de supporters zelf. Af en toe zag ik een opstandje van supporters, die zo gezegd een infiltrant hadden gevonden. Dan begon iedereen te zingen, en zelfs agressief te zien. Een klein beetje geel was dus echt dodelijk.. Anderhalf uur voor de wedstijd begonnen de supporters te zingen, maar echt zingen, met springen en alles erop en eraan. We hadden een soort van leuning voor ons. Daar kropen de mensen op, en hielden zich vast met touwtjes aan de lening achter hun. Zo hadden ze een beter zicht. Wel redelijk gevaarlijk. Vanaf de supporters opkwamen voor de opwarming was het stadium helemaal vol. Toen de spelers van Barcelona kwamen begonnen iedereen echt te schreeuwen en te fluiten, maar geen beetje. Minuten lang, schreeuwen en schelden. En enorme vreugde als de “azules” opkwamen. Daarna begon de match. De volledige match werd er gezongen en gezongen. Geen enkel moment van stilte. Al snel scoorde Barcelona. Een enorme fout van de keeper, maar op het moment dat Barcelona scoort begon iedereen dubbel zo hard te zingen. Dat had ik nog nooit mee gemaakt. En maar springen en maar zingen. Het voetbal zelf was ook helemaal anders. KAA Gent voetbalt als een echt team. De 2 ploegen die ik zag, en volgens mij in volledig Latijns-Amerika, speelden veel meer man op man, en voor de eigen roem. Veel meer dribbels, en echt gevechten voor de bal. Er werd ook helemaal anders gefloten. De spelers gingen echt enorm hard op in de duels. De scheids gaf echter bijna nooit een fout als men te hard in duels op ging. Op momenten dacht ik, “Ja: rood.... ” Maar er werd zelfs niet eens een fout gefloten.. De match zelf was dus niet echt super. Het was wel spannend, maar Barcelona was duidelijk de betere ploeg. Het voetbal seizoen stopt hier in december. Het is hier dus spannend voor de titel! De match eindigde op 1-0. Daarna gingen we weer naar huis. Tegen half 11 waren we thuis. Een dag vullend programma dus, maar geen overwinning.. Spijtig maar helaas. Het was dus wel opnieuw een enorme belevenis! Dit weekend gaan we met de Machala groep naar Cuenca! See you soon!